Ένας ψυχίατρος μπορεί να χρειαστεί αστική ευθύνη για να προστατευτεί σε διάφορες καταστάσεις. Ας δούμε μερικά παραδείγματα:
Λανθασμένη Διάγνωση: Ένας ψυχίατρος διαγιγνώσκει έναν ασθενή με άγχος, αλλά στην πραγματικότητα ο ασθενής έχει διπολική διαταραχή. Η λανθασμένη θεραπεία μπορεί να επιδεινώσει την κατάσταση, οδηγώντας σε νομικές αξιώσεις.
Συνταγογράφηση Φαρμάκων: Ένας ασθενής λαμβάνει φάρμακα που προκαλούν σοβαρές παρενέργειες λόγω αλληλεπιδράσεων με άλλα φάρμακα που παίρνει, κάτι που ο ψυχίατρος δεν έλαβε υπόψη.
Ανεπαρκής Παρακολούθηση: Ένας ασθενής που εμφανίζει αυτοκτονικές τάσεις δεν λαμβάνει την κατάλληλη παρακολούθηση από τον ψυχίατρο, με αποτέλεσμα να επιχειρήσει να αυτοκτονήσει. Η οικογένεια μπορεί να κατηγορήσει τον ψυχίατρο για αμέλεια.
Παραβίαση Ιατρικού Απόρρητου: Ο ψυχίατρος μοιράζεται ευαίσθητες πληροφορίες ενός ασθενούς χωρίς τη συγκατάθεσή του, προκαλώντας ηθική βλάβη στον ασθενή.
Εσφαλμένη Χειρισμός Περίπτωσης: Ένας ψυχίατρος αποτυγχάνει να εντοπίσει σημάδια κακοποίησης σε έναν ασθενή, με αποτέλεσμα ο ασθενής να συνεχίσει να βρίσκεται σε επικίνδυνη κατάσταση.
Σε όλες αυτές τις περιπτώσεις, η ασφάλεια αστικής ευθύνης προστατεύει τον ψυχίατρο από τις οικονομικές και νομικές συνέπειες, επιτρέποντάς του να συνεχίσει την πρακτική του χωρίς να φοβάται καταστροφικές συνέπειες για το επάγγελμά του.